S a n n e   d e   V r i e s

w r i t i n g

/

m a k i n g

/

d o i n g

c o n t a c t

b i o

[visual work, installions, books]

windstilte van de ziel [2015]

. . . . . . . . . . . . . . . .

no title [2014]

observaties [2014]

horror vacuï [2014]

leeghoofd [2013]

serendipiteit [2013]

dualiteit [2013]

windstilte van de ziel / installation with wood, chalkboard, chalk, fabric, light / 2015

 

an artistic and visual research about the concept of time

 

'Tijd. We proberen het te vatten in theorieën en op te delen in grote en kleine delen, van nano- seconden tot decennia, om er op die manier grip op te krijgen. We proberen letterlijk ‘de leegte van de tijd te beschrijven’, want we voelen en zien de tijd verstrijken, of denken we dat slechts? Misschien ervaren we niet meer dan een opeenvolging van verschillende gebeurtenissen. Is het veranderen van het lichaam van een baby tot volwassene bijvoorbeeld tijd? Of hebben wij dat alleen maar benoemd als tijd?

 

Onze levens worden beheerst door de wijzers van de klok, terwijl het begrip tijd slechts iets is dat in ons hoofd bestaat, iets waar we zelf vorm aan hebben gegeven. Het is een begrip waar de natuurkunde, de filosofie en veel andere vakgebieden over hebben nagedacht. Vele hersenen hebben zich aan dit vraagstuk versleten; wat is tijd, hoe werkt het, en wat kunnen we ermee? Toch blijft tijd iets hebben wat we niet kunnen grijpen, iets wat überhaupt niet in theorie, of elke andere vorm, te vatten is. Dat is de tijd die binnenin ligt, in onszelf besloten. Dat is de windstilte van de ziel, die volgens Nietzsche nodig is om als mens tot ontwikkeling te komen. Hij benadrukt hierin belang het van de pure tijd, die we bijvoorbeeld ervaren als we ons vervelen. Als we altijd naar de wijzers van de klok blijven leven, gaan we voorbij aan deze kant van tijd.

 

In mijn werk leg ik de nadruk op dit contrast. Naar mijn idee is de tijd die we innerlijk ervaren, zoals zowel Nietzsche als vele anderen benadrukken, namelijk iets heel anders dan de tijd die we hebben vormgegeven in het systeem van de klok. Het zijn als het ware twee zijden van dezelfde medaille. Naar mijn idee krijgt de ene zijde echter, onterecht, meer aandacht dan de ander. En dat terwijl juist die andere kant van de tijd zo mooi en intrigerend kan zijn. De theorie alleen geeft niet een volledige voorstelling, daarom probeer ik de tijd in mijn onderzoek ook op andere manieren te doorgronden. Mijn werk de windstilte van de ziel (2015) is voortgevloeid uit dit onderzoek, of er eigenlijk samen mee ontstaan, als een fysieke kristallisatie van mijn bevindingen en gedachtes.'

 

© 2017 Sanne de Vries